05-12-05

reisverslag

REIS CAMBODJA – LAOS – THAILAND:


 

 

Op avontuur door Cambodja en Laos. Beide landen waren nog zwarte vlekken in ons reisbestaan. Aangetrokken door de tempels van Angkor Wat besloten dit land dan ook te verkennen.

 

 

Geschiedenis Cambodja :

Iedereen kent Cambodja omwille van de tempels van Angkor Wat en de Rode Khmer. De tempels dateren van rond de elfde en twaalfde eeuw. De Rode khmer regeerden van 1975 tot 1979. Onder hen ontstond een waar schrikbewind. Alle intellectuelen, geestelijken, leraars en hun families werden als verraders beschouwd. Na foltering en bekentenis werden ze doodgeknuppeld om kogels te sparen. Tempels werden vernield (behalve Angkor Wat), religies werden verboden, en zelfs de gekende Aziatische groet was verboden. De Khmer verschanste zich aan de Thaise grens, geruggensteund door China deden ze nog steeds zuiveringen en plaatsten landmijnen waar ze konden. De Vietnamezen namen de leiding over en de volksrepubliek Campuchea wasgeboren. In 1989 namen de Cambodjanen het roer terug in handen waarna er verkiezingen volgden.

Toerisme is momenteel een van hun grootste bronnen van inkomsten.

 

Reisweg : Per vlucht naar Bangkok waar 2 we twee dagen verbleven en ons konden aanpassen aan de kleine bedjes, badjes en busjes. Vervolgens per nachttrein naar SURIN en dan per taxi naar de grenspost nabij POIPET. Aan deze grenspost zagen we direct het verschil tussen het rijke Thailand en het arme Cambodja.

Daar waar de Thaise weg geasfalteerd was, bleek de Cambodjaanse weg gemaakt te zijn uit pure rode kleverige klei.

Volgens reishandleiding werden we afgehaald door een 4X4, maar dat was dus niet het geval. Het regenseizoen was immers bijna afgelopen. Jammer genoeg had het juist die nacht nog eens hard geregend. Een spectaculaire tocht naar Siem Reap stond ons te wachten.

De vriendelijke gids trachtte ons het een en ander bij te brengen over het land zelf. Hij begon direct te praten over de zaken waar ze als land goed in waren. Brandhout, houtskool en Primary School. De Engelse taal was er spijtig genoeg niet bij. De man deed moeite genoeg om zich uit te drukken maar aan zijn gelaatsuitdrukkingen te zien leek het zelfs pijn te doen. ( misschien brandhout gegeten!?)

 

Na een uurtje diende we een verplichte stop te maken. Een pick-up volgeladen met brandhout versperde de hele weg, kon blijkbaar niet meer starten en stond tot aan zijn gat in de modder. Na een tijdje geraakte de wagen terug aan de praat en kon deze na veel gemanoeuvreer wegrijden. Wij raakten heelhuids het obstakel voorbij.

Volgens de gids waren we bijna aan de main road.

Tot 14.00 uur duurde het eer we min of meer solide grond onder onze wielen hadden. Toen zaten we ook nog maar 20 km van Siem Reap verwijderd.

Veilig en wel zijn we aan ons guesthouse geraakt. Siem Reap maakte een vreemde indruk. Vervallen gebouwen wisselen elkaar af met chique hotels.

Niet ver van ons hotel was een overdekte markt en twee straatjes met een aantal gezellige restaurantjes.

 

De volgende twee dagen stond Angkor Wat op het programma. Daar waar we eerst de intentie hadden om de circuits te fietsen, hebben we het ons gemakkelijk gemaakt en een motorfiets met karretje gehuurd voor 12 dollar per dag. Snel ging hij niet maar dat deerde ons niet. Het was best gezellig en vooral droog.

 

De namen van tempels ga ik niet allemaal vernoemen maar Angkor Wat, Bayon en Ta Prhom (de jungletempel) waren wat ons betreft de mooiste.

Thans is heel het circuit geasfalteerd en zijn de tempels blootgelegd maar het moet wat geweest zijn om deze tempels te ontdekken in het oerwoud.

 

Vervolgens met de expresboot naar Phnom Penh. Hier moesten we even onze gids raadplegen om te weten wat er te zien is in deze uitgestrekte stad. De stad zelf ligt aan een brede rivier. Het centrum zelf is heel uitgestrekt, zonder echt veel bezienswaardigheden. De twee uitschieters dan maar. Het koninklijk paleis met zijn zilveren pagode en de beruchte Tuol Sleng S21 gevangenis. Een voormalige Franse school die door de Rode Khmer werd omgebouwd tot gevangenis waar duizenden mensen gefolterd en ondervraagd werden alvorens afgevoerd te worden naar de 16 km verderop gelegen killing fields, een 16 km buiten Phnom Penh. Dit is niet het enige killing field. Er zijn er talrijke over het hele land verspreid.

Het bezoek is confronterend en laat niemand onbewogen.

 

Het koninklijk paleis heeft een aantal tempeltjes, troonzaal en een paviljoen van Napoleon, enkele stoepa’s en miniatuurversie van Angkor Wat.

 

In Phnom Penh worden we afgehaald door een taxi die ons naar KRATIE zou voeren. Het was een rustige rit. De chauffeur zei geen woord en kon geen letter Engels. Om 10.00 uur kreeg de man dan toch een woord gezegd. Het betrof dan ook een universeel woord dat meestal 2 maal achter elkaar gezegd wordt als een baby iets wil duidelijk maken. NJAM NJAM dus.  We stopten langs een wegrestaurantje waar de man vlug zijn ontbijt ging eten. In deze streek aten ze eveneens gegrilde vogelspin. Die hebben we niet gezien maar satés met insecten wel.

In KRATIE naar het hotelletje, iets gegeten en dan stond een dolfijnenexcursie op het programma,  Niet zomaar dolfijnen maar Irriwaddydolfijnen, Genoemd naar de Irriwaddyrivier in Myanmar. Volgens het geloof van de Khmer en Laotianen zijn de dolfijnen gereïncarneerde mensen en redden zij levens van drenkelingen. De dolfijntjes zijn bedreigd met uitsterven omwille van de gebruikte vistechnieken.

Allebei op de motorfiets naar de plaats waar de bootjes vertrekken, De bootjes dienen zich aan bepaalde spelregels te houden. In de nabijheid van de dolfijntjes geen gebruik van motor en dergelijke. Zo is het voor iedereen leuk. We hebben er verschillende zien opspringen, Eerst was er de hoop om eentje te fotograferen maar na tien minuten had iedereen het begrepen dat dit hopeloos was,  Toch een leuke uitstap.

 

Volgende dag naar Stung Treng met de taxi, Normaal reisden we steeds alleen met de taxi, Deze maal wou de chauffeur zijn rit nog meer verzilveren. Hij laadde twee Canadezen op, die rechtsvoor dienden te zitten. Vervolgens kwam er nog een Cambodjaan mee. Ook deze man moest zich vooraan zetten. Hij zat op zetel van de chauffeur, die dan op de schoot van de man ging zitten. De Canadese man kon er niet mee lachen, zag ons comfort achteraan en begon zich af te vragen hoeveel wij betaald hadden voor de rit, Nadat het duidelijk werd dat er niet meer mensen bij moesten, hebben we maar één van de Canadezen achteraan mee laten zitten.  De chauffeur bleef rustig op de schoot van zijn passagier zitten.

 

Na 2 uur en half waren we reeds in Stung Treng, Als dit plaatsje beschreven wordt als een rustig provinciestadje dan is dat zeker niet overdreven. Hier viel niks te beleven en werd dan ook terecht beschouwd als een verloren dag,

We hadden genoeg tijd om ineens door te reizen naar Laos,

 

Volgende dag naar LAOS per bootje. Dit zou een aangenaam boottochtje worden ter afwisseling van de helse taxiritten op aardewegen met putten. De toch werd echter beschreven als een “stunning boat trip”,

Na 40 meter varen hadden we het al begrepen. Dit was een smal houten bootje met een 200 PK motor, We vlogen als het ware langsheen een verlaten stuk van de Mekong, Dat niet ieder bootje de meet haalde, zagen we na 30 minuten. Het bootje dat voor ons vertrokken was, had schipbreuk geleden, De passagiers stonden op een eilandje en maakten melding dat ze op een grote rots gevaren waren. De boot lag ernaast met een groot gat erin.

Terug een exotische grenspost waar we één dollar moesten achterlaten. Dan naar de andere kant van de oever waar de Laotiaanse grenspost was en waar ons transport al weer keurig stond te wachten.

 

De chauffeur was een gepensioneerde vliegtuigmecanicien en had graag zijn babbel.

Hij voerde ons naar Khong Island. Een groot eiland in de Mekong. Ervoor maakte we nog een stop aan de Aziatische Niagarawatervallen. Omwille van deze trechter kan de Mekong niet gebruikt worden voor vrachtvervoer op de rivier. Het was behoorlijk indrukwekkend.

Vervolgens met de veerboot naar Khong Island. Dit is tevens de geboorteplaats van de president. En dit zouden we geweten hebben. De veerboot wou niet afvaren want de president was in aantocht, Na een half uurtje kwam hij aangereden met een Hummer, (jeepje van een 6 miljoen) en zijn soldaten.

Dan eindelijk relaxen op Khong Island. We voelden direct het verschil met Cambodja. Hier was alles relax en vanzelfsprekend. Echt leven naar de leer van Boeddha en alles met de glimlach. Een mens voelt zich er direct thuis en op zijn gemak.

Een fietstocht op dit eiland leerde ons dat alles en iedereen hier echt in harmonie leven. Jong en oud, rijk en arm.

 

Vervolgens naar Champasak, plaats waar de Angkor tempel Wat Phou staat. Hij dateert uit de vroege periode. 240 kilometer weg scheidt deze stad van Angkor Wat. De jungle heeft deze weg echter terug overmeesterd.

 

Dan op weg naar Tad Fane op het Bolovenplateau. De logies hebben uitzicht op de 200 meter hoge Tad Fane watervallen. Dit zijn de mooiste en hoogste watervallen die we ooit gezien hebben. Maar de vallen moeten natuurlijk water hebben en daar was jammer genoeg geen gebrek.  De wolkenmassa stortte zich regelmatig als mist in de kloven en maakte er een heus elfenwoud van.

De logies waren keurig maar het bed had weg van een eettafel. Het matras was zo hard dat je er een nagel kon inkloppen. Maar hopen dat we op de nachttrein wat kunnen slapen.

 

Van Tad Fane naar Pakse, van waaruit we naar de Thaise grens werden gebracht.

Gezien het zondag was moesten we hier aan de grens de overuren van de douaneposten betalen. ( 2 dollar extra met als reden “overtime”) Best grappig.

Van hieruit met een taxi naar Ubonratchatani waar we ’s avonds de nachttrein namen. Eindelijk een zacht bedje en slapen denk je….

Aangekomen in de trein zat naast ons een Thai te eten. Hij at zoals een varken.

Tot ons spijt at hij niet alleen als een varken. Wat volgde was een nachtelijke concert waarbij menig passagier schrik had dat het geluid ons van de rails zou schudden.

 

Onze rust werd later ruimschoots goedgemaakt. Vanuit  Bangkok naar Koh Chang, het grootste eiland nabij Cambodja, Tien dagen rustig leven aan het strand. Dit eiland had vorig jaar geen last van de Tsunami, Vele zelfstandigen zijn dit jaar vanuit Phuket naar hier gereisd om zich hier te vestigen en een nieuwe zaak te beginnen. tegen vorig jaar waren er veel meer winkeltjes bijgekomen en zelfs 10 Indische kleermakers, Alles was hier een beetje uit verhouding, Deze mensen hadden natuurlijk niet genoeg klanten. Het was zelfs zielig om aan te zien.

Met tien dagen dolce farniente met mooi weer en prachtige zonsondergangen namen we afscheid van zuidoost Azië.




20:24 Gepost door Ronny | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

mooi reisverslag een vraagje hebben jullie dit via een reisorganisatie gedaan of volledig op eigen houtje. Ikzelf heb 10 jaar geleden Laos gedaan en Cambodja staat nog steeds op m'n verlanglijstje.

Gepost door: Kristel | 06-12-05

reis Kristel, je link werkt niet. Eerste deel van de reis werd georganiseerd door www.snp.be (uitgeleend aan www.khiri.com) om reden dat transport in cambodja niet altijd je dat is. Het spaarde ons veel tijd uit. Voor de 16 dagen hebben we 620 Euro pp betaald van de LuH in Bangkok tot de terugreis naar Bangkok. Als je het zelf wil organiseren moet rekenen op een 350 euro. Dan kan je natuurlijk wel zelf je hotels kiezen.
Naar Noord Laos ga ik zeker nog, ofwel op eigen houtje ofwel met www.xycloxplorer.be. Bijkomende vragen kan je sturen naar mrwhite@pandora.be.

Gepost door: Ronny | 06-12-05

Mooi verslag ' t moet een fantastische reis geweest zijn

Gepost door: Koen | 07-12-05

Indrukwelkkend! 't Is eens wat anders als een week Blankenbergen of Benidorm LoL :-D

Gepost door: Wim | 08-12-05

de correct link Bedankt voor de info, kan ik alvast al eens een kijkje gaan nemen. Cambodja zal niet voor direct zijn maar ik will er zeker nog naartoe.
Hier dan de correcte link naar de blog. Erg hé, puur gewoonte hoor.

Gepost door: Kristel | 08-12-05

mooie reis en een prachtig verslag alsof we er zelf bijwaren.

Gepost door: bob | 11-12-05

De commentaren zijn gesloten.